ข้อความ

จุดหมายมาพร้อมกับอุปสรรค

   ชีวิตคนเรามันก็เป็นวัฏจักรเหมือนๆกันทุกคน คือ เกิด แก่ เจ็บ ตาย เป็นธรรมดา เมื่อเกิดมาใช้ชีวิตบนโลกอันกว้างใหญ่ใบนี้แล้ว เมื่อถึงคราวดับจากโลกนี้ไป  ก็ไม่มีใครหยั่งรู้ได้ว่าจะได้กลับมาเกิดเป็นมนุษย์บนโลกใบนี้อีกรึเปล่า หรืออาจจะเป็นดาวดวงอื่นก็ได้ อาจจะไม่ได้เกิดมาเป็นสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่ามนุษย์อีกก็ได้  ซึ่งเมื่อได้เกิดมาเป็นมนุษย์ หรือที่เรียกง่ายๆว่าคนแล้ว ทุกคนก็ต้องดำเนินชีวิตไปตามแต่ละวิถีทางของตนแตกต่างกันไป อาจจะรวย อาจจะจน เป็นคนดี เป็นคนเลว ก็ขึ้นอยู่กับองค์ประกอบหลายๆอย่าง เริ่มตั้งแต่ครอบครัวถึงสภาพสังคมนั้นๆ ที่ทุกคนต้องหัดเรียนรู้และออกมาเผชิญกับมัน แต่สิ่งที่เหมือนกันเชื่อได้ว่าทุกๆคนต้องมีก็คือ "จุดหมายในการดำเนินชีวิต "แต่จุดหมายในการดำเนินชีวิตก็จะมีความต่างอยู่ในตัว จุดหมายของแต่ละคนใกล้ไกลที่จะก้าวไปสู่เส้นชัยไม่เหมือนกัน  และจุดหมายที่รออยู่ที่เส้นชัยนั้นอาจจะไม่ใช่เรื่องง่ายนักที่จะไปถึง  จะมีสิ่งๆหนึ่งมาพร้อมกับมันเสมอไม่มากก็น้อย ที่คอยมาทำให้การเดินทางไปสู่จุดหมายนั้นต้องสะดุดเจอกับปัญหาต่างๆที่เรียกว่า "อุปสรรค" มันจะเป็นตัวมาคอยขวางกั้นความฝันความตั้งใจของเราที่จะก้าวไปให้ถึงจุดหมายที่ต้องการ  ถึงแม้ว่าจะมีอุปสรรคคอยขวางกั้น แต่ก็ไม่ใช่ว่ามันจะทำลายฝัน จุดหมายของเราได้ซะทีเดียว ปัญหาอุปสรรคย่อมมีทางออก อาจจะแก้ได้ไม่หมดในทีเดียวหรือไม่เร็วก็ช้าก็ต้องค่อยแก้กันไปทีละเล็กละน้อยสะสมไปเหมือนแก้วเปล่าที่ไม่มีน้ำแล้วค่อยเติมทีละเลกละนอยเหมือนหยดน้ำจนเต็มแก้ว  มันก็อยู่ที่เราว่าจะอดทนสู้มุ่งมั่นมากแค่ไหน ถึงแม้บางทีองค์ประกอบรอบข้างมันอาจจะไม่เอื้ออำนวยส่งเสริมก็ตาม แต่ยังไงก็ขอให้ลอง ชีวิตคนเราอาจจะเกิดมาหนเดียวตายหนเดียวใครจะไปรู้ อย่าปล่อยให้เสียโอกาสที่ได้เกิดมาเป็นคน สิ่งมีชีวิตบางอย่างที่เกิดมาบนโลกนี้ที่มีพัฒนาการไม่เท่ากับคนอย่างเรามันยังมีจุดหมายของตัวมันเองเลย อย่างเช่น หมาตามข้างถนนที่ไม่มีเจ้าของมันยังมีจุดหมายที่มันจะต้องสู้เผื่อให้มีชีวิตรอดอยู่ต่อไป โดยต้องดิ้นรนเอาตัวรอดหาอาหารมาประทังชีวิตไม่ว่าด้วยวิธีการใดก็ตาม ตามสถานการณ์นั้นๆ อาจจะต้องไปขโมยอาหารของชาวบ้านก็ตามมันก็ต้องทำ เผื่อจุดหมายในการเอาชีวิตรอดของมัน เพราะมันไม่สามารถ คิด ทำงานหาเงินมาซื้ออาหารได้อย่างคน เลือกเกิดมาเป็นหมาที่มีเจ้าของไม่ได้ ซึ่งต่างจากคนที่มีความคิด มีพัฒนาการที่ดีกว่า ถึงแม้เลือกเกิดไม่ได้ แต่สามารถเลือกที่จะเป็น จะคิดทำในสิ่งต่างๆได้

แต่ละคนก็คงจะมีจุดหมายของตัวเอง แต่ยากมากน้อยไม่เหมือนกัน วิถีทางที่จะมุ่งก้าวไปไม่เหมือนกันแล้วแต่ตามแบบฉบับของใครของมัน  ตัวผมเองนั้นก็มีจุดหมายเช่นกัน แต่มันอาจจะไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบบนทางเดินที่ราบเรียบสบาย แต่ผมก็จะเดินต่อไปทั้งๆที่ไม่รู้ว่ามันจะเป็นอย่างไร แต่ก็จะขอสู้มุ่งมั่นทำตามที่ได้ตั้งใจไว้และเน้นย้ำอยู่ภายในใจตลอดเวลา แม้อุปสรรคต่างๆนี้จะโหมกระหน่ำซัดเข้ามา

เพียงใดในชีวิตของคนที่มีโครงสร้างห่อหุ้มด้วยเนื้อหนังบางๆที่สามารถสลายหายดับไปได้ทุกเมื่อ  แต่ผมจะไม่ยอมแพ้ในขณะที่ยังมีชีวิตอยู่โดยเฉพาะกับจุดหมายขั้นแรกของชีวิตผมนั้นกับปริญญาแผ่นสี่เหลี่ยมใบนั้น  ซึ่งเป็นจุดหมายก้าวแรกสู่ก้าวต่อๆไปของผมอย่างแน่นอน

                                                                                                                            ปัญจะ สายทอง หนึ่ง